Winterse perikelen en een beetje voorjaar.
 |
| © Gertjan Velthuizen |
Hoewel dit jaar op creatief en teken gebied veel dingen zijn weggevallen , denk aan uitjes met urbansketch groepen, modeltekenen, kunst-cafe's , gaan de seizoenen gewoon hun aloude gang. En ook de natuur volgt gedwee haar eigen pad. Hoewel, er komen tegenwoordig toch wel wat vreemde kronkels in gang en pad. Het weer veranderd , t schijnt warmer te worden en dat gaat nog steeds door. En dan is er ook nog iets met een virus. Dat zal vast ook niet het laatste virus zijn .
Gelukkig is er nog inkt , papier en verf. Kan ik zo nu en dan een krabbeltje van en in de natuur maken. IJs en weder dienende. En op gepaste afstand van de medemens.
Met het intreden van de herfst veranderen de kleuren en vormen van de planten . Mooie voorbeelden zijn de zuring en de gewone berenklauw, die ook nog eens heerlijk zijn om te tekenen !
Ook gaan sommige struiken naast bladverliezen hun bessen vormen, waardoor er veel rood in het gewas is waar te nemen.
© Gertjan Velthuizen
De besvorming gaat overigens niet aan de vogels voorbij! Zelfs de fazanten zie je in de struiken zitten , zelfs tot bovenin, op de flinterdunne takjes balancerend en naar de bessen pikkend. Mooi gezicht en , ook handig , ze blijven er wat langer in zitten, kan ik er mooi eentje tekenen !
© Gertjan Velthuizen
Als zich op eerste kerstdag een waterig zonnetje presenteert loop ik in het park met m'n schetsboek en zie de mannetjes katjes in de hazelaar hangen. Die hangen daar al sinds de zomer, maar nu het blad van de boom af is zie je ze goed. Ze zijn nog hard, maar volgende maand zullen ze gaan bloeien en hun zaad verspreiden. Zoals gezegd, er is een waterig zonnetje en ik sta wat uit de wind dus tekenen gaat ondanks de kou prima. En dan : hoge fluitjes ......... een groepje staartmeesjes ! Ze storen zich niet aan deze tekenaar en komen even zelfs heel erg dichtbij. Maar ze blijven niet lang zitten , deze drukke vogeltjes. Ze zijn een lust voor het oog , maar je moet snel kijken . Ik begin er niet aan om ze te tekenen en hou me maar bij de hazelaar . Die blijft rustig staan.
© Gertjan Velthuizen
